De Gazastrook is zo'n 40 kilometer lang en gemiddeld 10 kilometer breed. Er wonen tussen de 1,2 en 1,4 miljoen Palestijnen, de meerderheid ervan vluchtelingen. De Palestijnse bevolking zit dus bij elkaar gepropt op een oppervlakte die iets groter is dan Texel. De Gazastrook is net zo dichtbevolkt als Manhattan. In het noorden zijn de grote vluchtelingenkampen Jabalya en Shati (Beach Camp) in het midden de 'middlecamps', Nuseirat, Bureije, Maghazi en Deir al Balah. In het zuiden zijn nog grote vluchtelingenkampen bij Khan Yunis en Rafah.
De enige twee toegangsmogelijkheden voor de Gazanen zelf zijn bij Rafah in het zuiden en Erez in het noorden. Maar om Gaza uit te komen is er een vergunning nodig, en die wordt vrijwel niet gegeven, zeker sinds de laatste intifada periode niet meer. De paar duizend Gazanen die werk hadden in Israël (vaak als bouwvakker) mogen er ondanks werkvergunningen niet meer uit. De grensposten zijn uitgestorven, alleen buitenlanders en diplomaten mogen er in en er uit, via de aparte ingang voor 'VIP's' die de Palestijnen niet mogen gebruiken.
Het nieuwe vliegveld is vernietigd door het Israëlische leger, evenals het begin van de haven. De vissers mogen maar op een kleine strook van de zee, en het is gevaarlijk, er wordt vaak op de visssersbootjes geschoten. De visserij ligt vrijwel stil. Er is een tekort aan drinkwater, althans voor de Palestijnen. Door de hermetische afsluiting van de Gazastrook is de levensstandaard van de Gazanen nog verder gedaald, nu leven 5 op de 6 mensen beneden de armoedegrens van 2 Euro per dag. En dat terwijl de prijzen van gewone levensmiddelen net zo hoog is als in het Westen, want alles wat de Gazanen niet zelf kunnen produceren moet via Israël, met veel vergunningen en extra belasting worden ingevoerd. Voor Israël is de Gazastrook nog steeds een welkom afzetgebied.

De gemeente Jabalya - onderdeel van de Gazastrook - is sinds 1952 samengesteld uit de voormalige stadjes Jabalya en Al Nazla. Beiden stammen uit de Romeinse tijd. De naam Jabalya is te herleiden uit het surrealistische begrip ‘Jabalya’ dat ‘bergen van aardewerk’ betekent, of van ‘Jabla’ dat ‘aardewerk van klei’ betekent. Al-Nazla werd in de oudheid ‘Azalia’ genoemd. Bij de samenvoeging werden beide oude namen in de nieuwe naamgeving in ere gehouden.
Jablaya-Al Nazla is gesitueerd ten noorden van Gaza-stad, ten zuiden van de plaatsen Beit Lahiya en Beit Hanoun. In het westen ligt het aan zee en in het oosten grenst het aan Israël, verder oostelijk ligt Beer Sheba. Het oppervlak beslaat 13.500 dunums, het ligt gemiddeld 35 boven het zeeniveau en bestaat deels uit zand- en deels uit kleigrond. Er wonen zo’n 150.000 mensen in Jabalya-Al Nazla. Binnen haar grenzen ligt het grootste vluchtelingenkamp in de Palestijnse gebieden. Hier wonen bijna onderdduizend mensen in een gebied van ca. 3 km2.
Het oostelijk deel van de gemeente bestaat grotendeels tot aan de Israëlische grens uit landelijk gebied, tot voor een jaar een groene oase van boomgaarden van olijfbomen en citrusvruchten. De afgelopen jaren zijn deze boomgaarden bijna allemaal vernietigd door het Israëlische leger. Langs de hoofdweg (de vroegere hoofdroute tussen Damascus en Cairo) bevindt zich een industriële zone. In de kernen van Jabalya en Al Nazla zijn vooral kleine bedrijven (winkeltjes en werkplaatsen) te vinden.
In het westelijk deel zijn sinds 1994 grote woonwijken verrezen, om de sterk groeiende bevolking, van goede woningen te voorzien.Een goed deel van de bevolking werkte tot twee jaar terug in Israël. Bij mondjesmaat wordt een klein select aantal mensen dit nog toegestaan. Hierdoor, en door de vernietiging van de boomgaarden en landbouwgebieden, en door de regelmatige ‘closures’ (afsluitingen van de Gaza-strip voor goederen) is het grootste deel van de bevolking werkloos. De armoede is daardoor groot.
De gemeenteraad van Jabalya bestaat uit 13 in 1996 door Yasser Arafat benoemde personen. Sindsdien zijn verscheidene keren verkiezingen voorbereid, maar steeds vanwege de onmogelijkheid dit onder de bezetting goed te organiseren, weer afgelast.

De gemeente houdt zich vooral bezig met infrastructurele aangelegenheden, zoals waterleiding, riolen, bestrating elektriciteitsvoorziening, en de ruimtelijke inrichting. De laatste jaren is er ook aandacht voor werkgelegenheid, de volksgezondheid, het milieu en voorzieningen voor vrouwen en jeugd.